Κάμπος

Κάμπος
Φωτό:

Μοναδικό οικιστικό σύνολο νότια της πρωτεύουσας, όπου συνυπάρχουν αρμονικά οι κατοικίες και οι γεωργικές δραστηριότητες, ο Κάμπος διατηρεί αναλλοίωτο το μεσαιωνικό χαρακτήρα του. Η ιστορική αφετηρία του οικισμού ανάγεται στους Βυζαντινούς Χρόνους. Στην κατάφυτη από εσπεριδοειδή περιοχή κατοικούσαν τα μέλη της άρχουσας τάξης της Χίου. Πίσω από ψηλούς πετρόχτιστους μαντρότοιχους κρύβονταν αρχοντικά υψηλής αρχιτεκτονικής ποιότητας, ολάνθιστοι κήποι και περιβόλια με εσπεριδοειδή. Τα διακόσια περίπου αρχοντικά - τα πρώτα χτίστηκαν από τους Γενοβέζους που κατέλαβαν τη Χίο το 1346 - περιέγραψαν λεπτομερώς οι περιηγητές του 18ου και του 19ου αι. Ήταν τριώροφες συνήθως κατοικίες, φτιαγμένες από κοκκινωπό λαξευτό πωρόλιθο ("θυμιανούσικη πέτρα"), με αρχιτεκτονική επηρεασμένη από αυτήν της Γένοβας. Διέθεταν επιβλητικές εξώπορτες, περίτεχνες βοτσαλωτές αυλές, βοηθητικά κτίσματα, δεξαμενές και μαγγανοπήγαδα, σκιερές δεντροστοιχίες και ανθόκηπους. Δυστυχώς, οι κατοικίες αυτές υπέστησαν μεγάλη καταστροφή τόσο από τους Τούρκους (1822) όσο και, κυρίως, από το σεισμό του 1881. Σήμερα σώζονται αρκετά οικοδομήματα νεοκλασικού τύπου, που χτίστηκαν μετά το 1881.

Το "Περιβόλι", το "Τεττερικο" και το "Μηταρακικό"

ΤΟ "ΠΕΡΙΒΟΛΙ", ΤΟ "ΤΕΤΤΕΡΙΚΟ" και ΤΟ "ΜΗΤΑΡΑΚΙΚΟ", ιστορικά διατηρητέα μνημεία.

Το "Μαυροκορδάτικο" και το Αρχοντικό "Περλεας"

ΤΟ "ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΙΚΟ" και ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ "ΠΕΡΛΕΑΣ", κτίρια αξιόλογης αρχιτεκτονικής. Λειτουργούν ως ξενώνες.